Borç alıp vermek, hem ticaret hayatımızda hem de gündelik ihtiyaçlarımızda sıklıkla başvurduğumuz bir yöntemdir. Birçok insan, sahip olduğu maddi imkânların yetmediği durumlarda tanıdıklarından, dostlarından veya akrabalarından borç alır. Borç alıp vermek, bireyler arasında yardımlaşmanın temel yollarından biridir.

İslam dini, borç vermeyi teşvik etmekte ve bunun bir ibadet olduğunu vurgulamaktadır. Hatta bazı durumlarda borç vermek, sadaka vermekten daha sevap olarak kabul edilir. Ancak, bu iyilikte hem borç veren hem de borç alan tarafın bazı sorumlulukları vardır. Borç veren kişi, ihtiyaç sahibine hoşgörü ve iyi niyetle yaklaşmalıdır. Borç alan kişi ise borcunu geri ödeme konusunda titiz olmalı, verdiği sözlere sadık kalmalı ve borç verenin iyi niyetini kötüye kullanmamalıdır.

Kur’an-ı Kerim de borç alıp vermeyi düzenler. Bakara Suresi’nin 280. ayetinde, borçlu kişiye zorluk içindeyse borcunu ödemesi için süre tanınması gerektiği belirtilir. Hatta, borcun sadaka olarak bağışlanmasının daha hayırlı olduğu ifade edilir. Bu ayetler, borç verenin adaletle hareket etmesini ve borçlulara anlayış göstermesini teşvik eder.

Borç verme ve geri ödeme süreci, insani ilişkilerde güven ve dürüstlük temelinde olmalıdır. Borç veren kişi, bu iyiliğini Allah rızası için yaparsa hem dünya hayatında hem de ahiret hayatında büyük sevap kazanır. Borç alan kişi, borcunu ödemekte samimi ve titiz olursa Allah onun işini kolaylaştırır ve bereketini artırır. Borçların dürüstçe ödenmemesi ise bir insan hakkı ihlalidir ve büyük bir sorumluluktur.

Sayın Ali Polat’ın bu konudaki tüm açıklamasını izlemek için video bağlantısına tıklayınız.